درويشي: چرا زماني كه زنده بود قدر «پرويز مشكاتيان» را ندانستيم؟!

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - موسيقي
مراسم بزرگداشت پرويز مشکاتيان ـنوازنده برجسته سنتور و آهنگساز ـ شامگاه گذشته ـ 23 مهر ماه در شيراز برگزار شد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه فارس،ساعت هنوز به 19(هفت بعدازظهر) پنجشنبه نرسيده بود که در مقابل دربهاي شيشهاي مجموعه فرهنگي- هنري حافظ بودم، پشت خيل مشتاقاني که براي بزرگداشت استاد مسلم موسيقي ايران، پرويز مشکاتيان، به دعوت انجمن موسيقي فارس به اين مکان آمده بودند.
بعد از مدتها سالن اصلي مجموعه فرهنگي حافظ را مملو از جمعيت ميديدم، جمعيتي که با پخش کليپ و سخنان مشکاتيان در مراسم بزرگداشتش، ابراز احساساتي وصف ناشدني کرد، آن زمان که آن موسيقيدان ميگفت: «بايد قدر هنرمندان را تا زماني که زنده هستند بدانيم، هنرمندان شناسنامه يک سرزمين هستند، اگر آنها را از جامعه جدا کنيم، جامعه سرگردان و بيريشهاي بيش نخواهد ماند.»
پرويز مشکاتيان در آن مراسم بزرگداشتش که تنها يک بار و به گفته يار سي و پنج سالهاش محمدرضا درويشي، در ميانه سالهاي خانهنشيني و سکوت او و به همت سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران، برگزار شد بود، تاکيد کرد: «از دست دادن يک هنرمند ضايعه نيست، زيرا ضايعه قابل ترميم و جبران است، از دست دادن يک هنرمند براي جامعه فاجعه است.»
سپس بعد از پخش اين كليپ،محمدرضا درويشي آهنگساز و پژوهشگر موسيقي ايراني با اشاره به سخنان مشكاتيان كه در كليپ پخش شد، گفت: پرويز مشكاتيان اگر امروز هم اينجا بود، همان حرفهاي ساده اما عميق را ميگفت.
درويشي كه سالها و از دوران دانشکده در سال 53 با استاد همراه و همنشين بود و ادامه داد: اگر استاد بود در اين سالن و بر روي اين سن خاک گرفته(اشاره به سن پر از خاک تالار حافظ) حتي اگر مجوز هم داشت اجرا نميکرد.
به گزارش ايسنا، محمدرضا درويشي، پژوهشگر و محقق و موسيقيدان معاصر گفت: مرحبا بر انجمن موسيقي فارس که اين بزرگداشت را برگزار کرد و زمينهاي فراهم نمود که به بهانه آن استاد کنسرت احتمالا بدون مجوزي برگزار شود.
وي که به اجراي تکنوازي سنتور توسط سيامک آقايي، از شاگردان ممتاز استاد مشکاتيان اشاره ميکرد، اضافه کرد: مسئولان متوسط و بالايي که تاکنون به خواست مردم پاسخ مثبت ندادهاند جوابشان را اينجا در اين سالن دريافت کردهاند.
درويشي که اينبار به ابراز احساسات و قدرداني مشتاقان موسيقي حاضر در سالن هنگام برگزاري تکنوازي آقايي اشاره داشت، ادامه داد:اگر نواي سنتور آقايي و نواي گروههاي موسيقي اين سرزمين قرار است شنيده نشود؛ پس چه چيز را بايد شنيد.
درويشي با يادآوري اينکه استاد مشکاتيان 14 سال به خاطر غم زمانه در سکوت به سر برد، گفت: بايد شرايط را براي يک هنرمند طراز اول مهيا کرد، نميتوان هم متولي موسيقي بود هم چوب لاي چرخ گذاشت و هم حمايت نکرد.
وي با تصريح اينکه استاد مشکاتيان از معدود هنرمندان صاحب سبک زمانه بود، ادامه داد: اگر استاد مشکاتيان بود بر روي اين گرد و خاک کنسرت نميداد، اول زمين را پاك ميكرد و خاکها را خودش تميز ميکرد.
درويشي با تاکيد بر اينکه طي دوران فعاليت استاد مشکاتيان تنها يکبار از او تجليل شد، گفت: اين تجليل در دوران سکوت آن مرحوم بود، چرا زماني که بمب صحنه بود کسي از وي تجليل نکرد، امروز او را اسطوره ميخوانيم، چرا زماني که زنده بود نگفتيم اسطوره است و قدرش را ندانستيم و چرا از زندهها تجليل نميکنيم.
نويسنده دايره المعارف سازهاي ايران، با تصريح اينکه قاطبه فعالان موسيقي در ايران و شخص او سياسي نيستند، گفت: آنها نه چپ هستند نه راست، آنها فرهنگ را ميخواهند، آنها آزادي را طلب ميکنند. بعد از قرنها استبداد با وقوع انقلاب اسلامي در سال 57 در اکثر حوزهها پيشرفت و رشد را شاهد بوديم حوزههايي که نه کار من است نه تخصصم، با قاطعيت ميگويم که در عرصه موسيقي نه تنها همراهي نشد بلکه چوب لاي چرخ گذاشتند.
پژوهشگر عرصه موسيقي و موسيقيدان معاصر اذعان داشت: براي دريافت مجوز يک تکنوازي افرادي مانند سيامک آقايي بايد بارها و بارها به ادارات دولتي بروند، آقايي که نواي سازش سحرانگيز است چرا بايد مجوز بگيرد، چه کسي صلاحيت دادن مجوز به او را دارد، چه کسي صلاحيت دارد که به شجريان مجوز برگزاري کنسرت را بدهد، چه کسي صلاحيت داشت به مشکاتيان مجوز کنسرت بدهد.
درويشي با يادآوري اينکه در ده سال گذشته استاد مشکاتيان تنها يکي دو بار در صحنه اجرا ظاهر شد، اعتقادش را اينگونه مطرح كرد: بساط مجوز اضافه است، بايد جمع بشود، آنها که تکليفشان روشن است نبايد نيازي به مجوز داشته باشند.
وي مميزي را امري اضافه دانست و در عين حال گفت: وظيفه ارشاد صدور مجوز است پس کار خود را انجام دهد، استاد مشکاتيان به دليل اين فضا خانه نشين شد، ناصر فرهنگ فر خانه نشين شد، همه ما خانه نشين شده ايم و خواهيم شد.
محمدرضا درويشي ادامه داد: برگزاري کنسرت نه تنها خطري ندارد بلکه به دليل لطافت و زيبايي موسيقي تنشهاي کاذب را کم ميکند، از بين ميبرد، نفس موسيقي و ساز حرام نيست، حرام آن تفکراتي است که واقعيت فرهنگ و هنر و تفکر فرهنگي را نميفهمد.
وي که در ميان تشويق بسيار طولاني و بلند حضار بارها سخنانش قطع شد، در حاليکه از شرکتکنندگان در خواست ميکرد که اجازه دهند سخنانش را بر زبان بياورد، گفت: شما براي پرويز دست ميزنيد، من با او هم خانه بودم، بچههاي من و او با هم بزرگ شدهاند، ما با هم وارد دانشکده شديم ما دو خانه در قالب يک خانواده بوده و هستيم، اين نشست و برخاستها اين همراه بودنها باعث شده امروز من حرف دل پرويز را بگويم، حرفهاي من حرفهاي او است.
درويشي ادامه داد:پرويز مشکاتيان يک آرتيست بود، يک آرتيست به سادگي به وجود نميآيد، او يک هنرمند خاص بود، شخصيت و منش و زندگي او زور را قبول نميکرد و در مقابل کسي گردن کج نميکرد.
وي ادامه داد: مشکاتيان بزرگ مردي بود که مجبور شد 13 – 14 سال در کنج عزلت نشيند و من بهعنوان نزديکترين دوست او اعتقاد دارم که روح پرويز 14 سال قبل مرد، ولي شخصيت او تا روزي که زنده بود تغييري نکرد و ماند، کنسرتهايي که برگزار کرد تنها تشويقي بود براي فعالان موسيقي.
به گزارش ايسنا، مدير کل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان فارس نيز در سخنان کوتاهي با بيان اينکه اين مراسم، بزرگداشت مردي است که عمري در اعتلاي موسيقي و فرهنگ ايران زمين گذراند، گفت: تجليل از اين افراد تجليل از فرهنگ ايران است.
دکتر منصور طبيعي با تصريح اينکه هر هنرمند با آثاري که خلق ميکند بخشي از تاريخ و فرهنگ ايران زمين را ميسازد، گفت: به همان ميزان که تولد و اوج گرفتن يک هنرمند نقطه قوت يک جامعه و فرهنگ است، وفات او در آن برهه و عرصه زوال فرهنگ است.
وي تاکيد کرد: آثار هنرمندان رمز و راز ماندگاري آنان بوده و همواره بايد در حيات و مماتشان قدردانشان بود.
مسعود شناسا، ديگر موسيقيدان شرکت کننده در اين مراسم نيز پرويز مشکاتيان را يکي از معدود ستارگان عرصه هنر موسيقي دانست که در آسمان ايران درخشيدند.
وي با بيان اينکه رفتن هنرمند، مرگ واقعي نيست، گفت: انديشه، آثار، تفکر و شخصيت اين هنرمندان همچنان حاضر و ناظر بر دوران خواهد بود.
به گزارش ايسنا، در بخشي از اين مراسم گروه «خموش» قطعاتي را اجرا کرد و در بخش ديگري از آن نيز سيامک آقايي، از سنتورنوازان معاصر وشاگردان پرويز مشکاتيان قطعاتي را اجرا كرد.
انتهاي پيام
سرويس: فرهنگ و هنر - موسيقي
1388/07/24
10-16-2009
13:57:18
8807-00007: كد خبر

پرویز مشكاتیان صبح (دوشنبه، 30 شهریور) در سن 54 سالگی درگذشت.
به گزارش تبیان ، این هنرمند عرصهی موسیقی بر اثر ایست قلبی در منزلش از دنیا رفت .
پرویز مشکاتیان متولد 24 اردیبهشت 1334 در نیشابور، آهنگساز، نوازنده سنتور، استاد دانشگاه و پژوهشگر موسیقی بود.
مشکاتیان آموزش موسیقی را در شش سالگی با پدرش، مرحوم حسن مشکاتیان که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سهتار بود، آغاز کرد.
مشكاتیان هشتساله كه بود، نخستین كنسرتش را در مراسم گردهمآیی دانشآموزان مدرسهی امیر معزی نیشابور برگزار كرد. خودش اذعان میداشت كه از همان روزها متوجه ارتباط نزدیك ادبیات منظوم و منثور ایران با راهنمایی پدرش بوده است.
وی با ادامه ی آموختن موسیقی در طول تحصیل، در سال 1353 وارد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد.
وی ردیف میرزا عبدالله را نزد استاد نورعلی برومند و دکتر داریوش صفوت و مبانی موسیقی ایرانی را نزد اساتیدی چون دکتر محمدتقی مسعودیه، عبدالله دوامی، سعید هرمزی و یوسف فروتن فراگرفت. او کار سنتورنوازی خود را به شیوه ی رسمی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی آغاز کرد و در این زمینه بسیار موفق کار کرد و کارهای بزرگ فراوانی را در زمینه ی آهنگسازی وسنتورنوازی به ویژه تکنوازی انجام داد.
مشکاتیان آموزش موسیقی را در شش سالگی با پدرش، مرحوم حسن مشکاتیان که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سهتار بود، آغاز کرد.
مشکاتیان از سال 1356 ، همکاری با رادیو را زیر نظر هوشنگ ابتهاج آغاز کرد ولی پس از واقعه 17 شهریور 1357 از رادیو استعفا داد و مؤسسه چاووش را با همکاری هنرمندان گروه عارف و شیدا تشکیل داد. سپس با همکاری شهرام ناظری، تصنیف «مرا عاشق» را بر روی شعر مولانا ساخت. از سال 1358 تا سال 1367 با محمدرضا شجریان همکاری داشت که نتیجه این همکاری، آثار ماندگاری چون بیداد، آستان جانان، سِرّ عشق، نوا و دستان بود.
وی با افسانه شجریان دختر محمدرضا شجریان ازدواج کرد ولی در دهه 1370 این پیوند به جدایی منجر شد. او همچنین کارهای بسیار پرباری با نوازندگانی چون حسین علیزاده (سرپرست گروه عارف و گروه شیدا) و محمدرضا لطفی (سرپرست گروه شیدا) دارد.
پس از پایان تحصیلات متوسطه وارد دانشكدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. ردیف عالی موسیقی ایران، ردیف آقا میرزاعبدالله را در دانشگاه نزد استاد فقید نورعلی خان برومند و دكتر داریوش صفوت آموخت. همزمان با این آموزشها از مكتب كسانی چون محمدتقی مسعودیه، عبدالله خان دوامی، سعید هرمزی و یوسف فروتن، بهره گرفت.
او همچنین در مركز حفظ و اشاعهی موسیقی سنتی ایران بهعنوان سرپرست گروه استاد سنتور مشغول كار شد.
پرویز مشكاتیان در آزمون باربد كه به ابتكار استاد نورعلیخان برپا شده بود، در رشتهی سنتور بهمقام اول با همراهی پشنگ كامكار و در كل آزمون به مقام ممتاز به همراه داریوش طلایی، رسید.
مشكاتیان پس از استعفا از رادیو و تلویزیون به اتفاق چند نفر از موسیقیدانها موسسهی فرهنگی و هنری «چاووش» را بنیاد نهادند؛ او خود بهعنوان سرپرست گروه و استاد رشتهی سنتور در آن فعالیت میكرد.
وی با افسانه شجریان دختر محمدرضا شجریان ازدواج کرد ولی در دهه 1370 این پیوند به جدایی منجر شد. او همچنین کارهای بسیار پرباری با نوازندگانی چون حسین علیزاده (سرپرست گروه عارف و گروه شیدا) و محمدرضا لطفی (سرپرست گروه شیدا) دارد.
مشكاتیان قدرت خارق العادهی در تصویرسازی و تبحر زیادی در انواع ریتم و آهنگسازی روی غزلها و اشعار مورد علاقهاش داشت.
از جمله کارهای وی می توان : تصنیف «دشتی»، «غم انگیز»، «آستان جانان»، «شیدایی»، «سرانداز»، «سرو ناز»، «بیداد»، «كرد بیات»، «رزم مشترك»، «وطن»، «ایرانی»، «چوپانی پیروزی»، «طلوع»، «جان جهان»، «سركش»،«دل انگیزان»، «گلنوش»، «صبح است ساقیا»، «چكاد»، «افسرده حال»، «شكر و شكایت»، از جمله آثار ماندگار اوست كه با صدای شهرام ناظری، محمدرضا شجریان و... ثبت شدهاند.
تهیه و تنظیم : مسعود عجمی
برگرفته از: http://www.tebyan.net
|
ممكن است اين دو موضوع بيش از آنچه به نظر مي رسد به هم مرتبط باشند. انيشتين در يكي از سخنراني هاي خود اظهار داشته بود : "درحاليكه خلاقيت بتهوون در موسيقي بر كسي پوشيده نيست، اصالت موسيقي موتزارت او را در جهان جاودان و در انتظار كشف، باقي نگه داشته است."
انيشتين معتقد بود در ماوراي مشاهدات و تئوري هاي فيزيك، موسيقي نهفته شده است و يك هارموني از پيش ساخته شده بين اين دو، تقارن و هماهنگي مي آفريند. قوانين موجود در طبيعت، از جمله قانون نسبيت نيز مانند توانايي هاي موسيقي موتزارت، در انتظار كشف شدن توسط افرادي با قوه شنوايي بخصوص بوده اند. ![]() بنابراين ارائه تئوري هاي گوناگون تجلي يافته از "تفكر ناب" فردي همچون انيشتين، چندان دشوار و دور از ذهن نخواهد بود. گفته هاي وي حاكي از اين نكته است كه او مجذوب موتزارت بود و ارتباط عميقي بين خلاقيت هاي ذهني اش با اين آهنگساز بزرگ احساس مي نمود. اما همانگونه كه مي دانيم انيشتين در زمان تحصيل شاگرد خوبي نبود ولي به موسيقي به عنوان روزنه اي براي بيان هيجانات و احساسات دروني علاقه داشت. زماني كه پنج سال بيشتر نداشت، به فراگيري ويولن پرداخت اما متاسفانه پس از گذشت زماني اندك تمرينهاي خشك و بيش از اندازه به نظرش سخت آمد و با پرتاب صندلي به طرف استادش او را از خانه بيرون راند. او در سن سيزده سالگي براي اولين بار سونات هاي موتزارت را كشف كرد. پس از آن ارتباط شگفت انگيز انيشتين با آثار موتزارت آغاز شد، هنس بيلند (Hans Byland) از دوستان دبيرستان انيشتين، در ارتباط با تاثير موتزارت بر موسيقي او اظهار داشته: "زماني كه انيشتين در مقابل من ويولنش را به دست گرفت و شروع به نواختن نمود، براي اولين بار اصالت موسيقي موتزارت با خلوص كامل در مقابلم پديدار گشت." از سال 1902 تا 1909، زماني كه انيشتين 6 روز در هفته مشغول مطالعات و تحقيقات فيزيكي بود، موسيقي موتزارت به عنوان منبع تغذيه روح او به شمار مي رفت و اساس تفكر خلاقه اش را تشكيل مي داد. موتزارت در نوجواني با آثارش حيرت همگان را بر مي انگيخت و در مقابل انيشتين جوان زندگي كولي واري را براي خود برگزيده بود، ظاهر نامتعارف او با موهاي بلند و عشق و علاقه اش به موسيقي و فلسفه، بيشتر او را شبيه به شعرا مي كرد تا دانشمندان! اشتياق او به ويولن و نوازندگي به اندازه اي بود كه همواره حضار را مفتون خود مي نمود. انيشتين بارها و بارها از توانايي موتزارت در ساخت قطعاتي متمايز و برجسته تحت شرايط بسيار دشوار سخن رانده است. خود او نيز در سال 1905، زماني كه فرضيه نسبيت را مطرح كرد، درآپارتماني كوچك با مشكلات مالي و خانوادگي بسياري دست به گريبان بود. در بهار همان سال او چهار مقاله ارائه داد كه به منزله تحولي در دنياي علم تلقي شد، نظريات او در مورد فضا و زمان كه از ديد فيزيكي نامتناسب به نظر مي رسيد، زيبايي و ظرافت طبيعت را در خود نهفته داشت. تئوري هايي كه در آنها ساختار و وحدت باطني كه او در آثار باخ و موتزارت كشف نموده بود، به وضوح به چشم مي خورد. "هر چند دكتر انيشتين تمرين چنداني نداشت و اغلب به نت هاي نوشته شده مراجعه نمي كرد، اما ظرافت انگشتان، هماهنگي و تمركز او در نواختن بي نظير بود." |
با سلام خدمت دوستان عزیزم.
از اونجایی که باز دید کنندگان عزیز سئوالات زیادی در مورد شروع نوازندگی ساز پرسیدند من به قسمت طبقه بندی موضوعات *سئوالات شما* رو اظافه کردم تا همه استفاده ببرن
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
فرستنده: ارسلان جمعه 29 خرداد1388 ساعت: 17:57
سلام من چندتا سوال دارم که امیدوارم شما جوابشونو بهم بدین
اول این که برای کسی که هیچ چیز از موسیقی بلد نیست و آموزشی ندیده اگه بخواد بره آموزشگاه و فعالیت جدی داشته باشه برای هر یک از سازهای ویولن ویولن سل وکنترباس چند سال طول می کشه تا این فرد حرفه ای حرفه ای شه و بتونه به طور کامل اونارو بنوازه
دوم اینکه مثلا کسی که ویولن سل را به خوبی و حرفه ای بلده آیا میتونه ویولن ویا کنتر باس ویا ویلن آلتو بنوازه یا اینکه باید بازهم بره سال های زیادی رو تلاش کنه تا اونا رو هم یاد بگیره
باتشکر
______________________________________________________________
جواب مدیر وبلاگ:
خدمت دوست عزیزم سلام عرض می کنم. اول از هر چیزی عضر خواهی می کنم که دیر به وبلاگم اومدم و دارم و جوابتونو میدم. ببینید دوست من تقریباَ همه ی کسایی که فراگیری نوازندگی رو شروع کردن از اولش چیزی در مورد موسیقی و تئوری موسیقی نمی دونستن مثل خود من. تئوری موسیقی رو میشه در خلال نوازندگی، پله پله و به سادگی فرا گرفت من خودم معتقدم که تئوری موسیقی رو باید به تدریج یاد بگیرید چون مطمئنم اگه بخواید یکباره این کارو انجام بدید دلسرد میشید و باید بگم که در کل برای آموختن نوازندگی نگران تئوری موسیقی نباشید چرا که مستلزم به دونستن سطح زیادی از اون نیستید و استاد خودتون هم در هر زمان به حد نیاز تئوری رو به شما آموزش میدن
.و اما در مورد اینکه چقدر طول بکشه که یه شخص در نوازندگی یه ساز حرفه ای بشه ( تا تعریفمون از حرفه ای چی باشه )، به فاکتورهای زیادی بستگی داره. چندتاشو براتون ذکر می کنم
:#
علاقه ، با جرات میگم علاقه تو این کار از هر چیزی مهمتره# استاد
# مقدار و نحوه تمرین کردن
#
استعداد#
ساز شماو فاکتور های دیگه
من افرادی رو که دیدم از سه الی پنج ماه تا دو الی سه سال (در ساز ویولن) طول کشده تا بتونن کار های معروف ایرانی رو بزنن (که البته تعریف من از حرفه ای این سطح از نوازندگی نیست
)در مورد سئوال دومتون هم باید بگم هر کس نوازندگی یک ساز رو یاد گرفته باشه یه مراتب ساز های بعدی رو خیلی زودتر فرا میگیره مخصوصا اگه این ساز ویولون باشه، این نظر موسیقی دانهاست. و باید بگم نوازنگی ویولا(ویولون آلتو)، ویولون سل و کنتر باس به مراتب آسون تر از نوازندگی ویولون هست و در کل فرا گرفتن یک ساز در فراگیری ساز های بعدی خیلی موثر و مفید خواهد بود
.چنانچه چیزی نامفهوم مونده من بازم در خدمتم
با تشکر از همراهی شما و حظور گرمتون

دانلود mp3 حجم فایل
| Bijan (1).mp3 | 609.77KB |
| Bijan (10).mp3 | 463.23KB |
| Bijan (11).mp3 | 502.61KB |
| Bijan (12).mp3 | 403.05KB |
| Bijan (13).mp3 | 774.86KB |
| Bijan (14).mp3 | 464.36KB |
| Bijan (15).mp3 | 609.06KB |
| Bijan (2).mp3 | 246.67KB |
| Bijan (3).mp3 | 443.97KB |
| Bijan (4).mp3 | 583.89KB |
| Bijan (5).mp3 | 438.34KB |
| Bijan (6).mp3 | 444.25KB |
| Bijan (7).mp3 | 109.28KB |
| Bijan (8).mp3 | 620.59KB |
| Bijan (9).mp3 | 778.52KB |
| Bijan.mp3 | 90 |
برگرفته از: http://link4download.blogfa.com

دانلود آلبوم خزان درختان صلح
آهنگ سرود دلاور مرده
آهنگ لالاییهای تاریکی
فتح مکه ، فتح دلها
آهنگ تالار شرمساران
آهنگ پایان روزگاران
آهنگ فردا
دانلود آلبوم میلیونها تنها
آهنگ بازتابها
آهنگ با دیگران
آهنگ پیرامون فرشتگان
آهنگ بزم بی رویان
آهنگ میلیونها تنها
آهنگ کوچ
آهنگ تنهایی
آهنگ بازگشت


( برای دانلود نت ها روی نام قطعه راست کلیک و Save Target As را بزنید)

۳- الهه ی ناز ( اکبر محسنی) (ادیت شده به صورت حرفه ای )
۴- ای ایران (روح اله خالقی) (ادیت حرفه ای)
۵- شعله سرکش (حبیب الله بدیعی)
استفاده از مطالب این پست با ذکر منبع (http://harmony2.blogfa.com) بلامانع است
( برای دانلود نت ها روی نام قطعه راست کلیک و Save Target As را بزنید)
.jpg)
استفاده از مطالب این پست با ذکر منبع (http://harmony2.blogfa.com) بلامانع است.